Embedded Files
Een gesigneerde ansichtkaart met een portret van Heinz Engelhardt. Links op zijn uniform draagt hij het Absolventenabzeichen der Juristischen Hochschule des Ministeriums für Staatssicherheit Potsdam. Rechts draagt hij de volgende onderscheidingen:
Heinz Engelhardt werd geboren op 9 februari 1944 in Angerapp. Tijdens zijn schooltijd was hij lid van de FDJ, de GST, de DTSB en de Duits-Sovjet Vriendschapsvereniging (DSF).
Na het behalen van zijn middelbareschooldiploma in 1962 ging Engelhardt werken bij de MfS in Karl-Marx-Stadt. In hetzelfde jaar sloot hij zich aan bij de SED. Van 1968 tot 1974 volgde hij een afstandsonderwijsopleiding aan de MfS-hogeschool in Potsdam-Eiche, waar hij afstudeerde in de rechten. In 1970 werd Engelhardt hoofd van de afdeling Reizen en Toerisme van het MfS-districtsbestuur Karl-Marx-Stadt. In 1971 werd hij hoofd van het districtsbureau Reichenbach en in 1976 hoofd van afdeling XX, verantwoordelijk voor "Staatsapparaat, Cultuur, Kerken en het verzet" binnen het districtsbestuur Karl-Marx-Stadt. Engelhardt werd in 1984 hoofd van het districtsbureau Karl-Marx-Stadt.
In juni 1986 werd Engelhardt "Offizier für Sonderaufgaben in der Bezirksverwaltung Frankfurt (Oder)" en begon hij zich voor te bereiden op zijn nieuwe rol als toekomstig hoofd daarvan. Op 22 januari 1987 werd hij door minister Erich Mielke benoemd als hoofd van de BV. Kort daarna werd hij lid van de districtsleiding van de SED en bevorderd tot generaal-majoor.
Na het ontslag van de regering-Stoph op 7 november 1989, besloot de nieuwe regering onder leiding van Hans Modrow op 17 november 1989 het "Ministerium für Staatssicherheit" om te vormen tot het "Amt für Nationale Sicherheit" (AfNS).
Erich Mielke werd opgevolgd door Wolfgang Schwanitz. Hij stelde Engelhardt voor als zijn plaatsvervanger. Als plaatsvervangend hoofd van de AfNS en hoofd van de nieuwe Dienst "Verfassungsschutz", was het de bedoeling dat Engelhardt vanaf december 1989 een moderne binnenlandse inlichtingendienst zou opzetten. Schwanitz - die het plan had om IM's (informele medewerkers) in te zetten bij de burgercomités - werd met verlof gestuurd op 14 december 1989 en op 11 januari 1990 ontslagen.
Engelhardt was heel korte tijd zijn opvolger. Op 18 januari 1990 kreeg hij de opdracht van minister-president Modrow om het staatszekerheidapparaat te ontbinden. Na het aantreden van minister-president Lothar de Maizière op 12 april 1990, bleef hij aan tot in mei als adviseur. Toen werd hij ontslagen.
Onderscheidingen in zijn boek
Onderscheidingen in zijn boek
Engelhardt beschrijft op pagina 256 van zijn boek dat hij op 8 februari 1989 "Verdienstmedaille der Zollverwaltung der Deutschen Demokratischen Republik" kreeg van de Chef Douane Sachse van het Bezirk Franfurt (Oder). Hij geeft ook aan dat hij de chef van de Volkspolizei van het Bezirk Franfurt (Oder) Generalmajor Klaus Prüfer in februari 1988 onderscheidt met de Medaille der Waffenbrüderschaft in Gold.
In het museum "Garnison Führungsstelle Dresden - Nord" hangt een lijst met enige herinneringen van Heinz Engelhardt. Linksboven betreft het een foto van hem samen met Armeegeneral Erich Mielke en Generalleutnant Günter Möller ter gelegenheid van de 37ste verjaardag van het "Ministerium für Staatssicherheit". Daaronder een foto van Generalmajor Heinz Engelhardt in uniform. Rechts een felicitatie van Erich Mielke voor Heinz Engelhardt voor zijn 45ste verjaardag. (De foto is gemaakt op 28 april 2026. )
Ontmoeting met Günter Guillaume
Ontmoeting met Günter Guillaume
Voor zijn zestigste verjaardag werd Günter Guillaume gefeliciteerd door toen nog Oberst Heinz Engelhardt.
foto gekregen van Dirk Engelhardt
Op 1 februari 1987 viert Oberst Günter Guillaume zijn zestigste verjaardag. Guillaume en zijn vrouw Christel werkten beide voor het "Ministerium für Staatssicherheit". In 1956 emigreerden ze naar de BRD om daar in het politieke systeem te infiltreren. Hij klom op in de hiërarchie van de SPD (Sociaal-Democratische Partij van Duitsland) en werd een naaste medewerker van bondskanselier Willy Brandt. In 1974 ontdekten de BRD-autoriteiten dat Guillaume spioneerde voor de DDR. De onthulling daarvan leidde tot het aftreden van Brandt als bondskanselier. Op 15 december 1975 werd Guillaume veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf wegens hoogverraad; zijn vrouw Christel tot acht jaar.
In 1981 keerden de Guillaumes terug naar de DDR in het kader van een spionnenruil. Ze ontvingen beiden de "Karl-Marx-Orden". Op 28 januari 1985 kende de "Juristischen Hochschule des Ministeriums für Staatssicherheit Potsdam" Guillaume een eredoctoraat in de rechten toe "ter erkenning van zijn bijzondere verdiensten voor het waarborgen van de vrede en het versterken van de DDR".
Guillaume draagt naast de "Karl-Marx-Orden, ook "Vaterländischer Verdienstorden in Gold", "Kampforden für Verdienste um Volk und Vaterland in Gold", "Kampforden für Verdienste um Volk und Vaterland in Silber" en de "Großer Stern der Völkerfreundschaft“.
Benoeming tot Generalmajor
Benoeming tot Generalmajor
Oberst Heinz Engelhardt werd op 7 oktober 1987 bevorderd tot Generalmajor. Hij wordt gefeliciteerd door Erich Honecker - voorzitter van de Nationale Verdedigingsraad en Generaalsecretaris van het Centraal Comité van de SED. Naast Honecker staat Armeegeneral Erich Mielke - de minister van "Staatssicherheit". (De daarnaast staande generaal is mij onbekend).
De benoemingsoorkonde ondertekend door Erich Honecker met een "natte" handtekening.
foto gekregen van Dirk Engelhardt
foto gekregen van Dirk Engelhardt
Deutsche Demokratische Republik / Nationaler Verteidigungsrat / Der Vorsitzende / Auf Beschluß des Nationalen Verteidigungsrates / der Deutschen Demokratischen Republik / wird / Oberst Engelhardt, Heinz / mit Wirkung vom 07. Oktober 1987 / zum / Generalmajor / ernannt/ Berlin, den 07. Oktober 1987 / E. Honecker / Generalsekretär des Zentralkomitees / der Sozialistischen Einheitspartei Deutschlands / und Vorsitzender des Nationalen Verteidigungsrates
Een statieportret met minister Mielke in het midden in burgerkleding. De foto is genomen op 7 oktober 1987 na de bevordering. Van links naar rechts Oberst Heinz Engelhardt (bevorderd tot Generalmajor), Generalmajor Horst Jänicke (bevorderd rot Generalleutnant), Generalmajor Werner Immler (bevorderd rot Generalleutnant), Generalmajor Siegfried Gehlert (bevorderd rot Generalleutnant),
foto gekregen van Dirk Engelhardt
De laatste opdracht
De laatste opdracht
De officiele opdrachtbrief - ondertekend door de voorzitter van de ministerraad Hans Modrow, gedateerd op 18 januari 1990. Heinz Engelhardt krijgt de opdracht om de Dienst voor Nationale Veiligheid (Amt für Nationale Sicherheit) in al zijn geledingen te ontbinden. Hij kan een aantal medewerkers van de voormalige dienst inzetten, echter uitsluitend voor het uitvoeren van de opheffing van de dienst. De ontbinding van de dienst moet plaatsvinden in nauwe samenwerking met de daarvoor aangestelde regeringscommissaris, de heer Fritz Peter (Leiter der Zivilverteidigung der DDR), die ook instructies daartoe kan geven.
foto gekregen van Dirk Engelhardt
Tekst volmacht
MINISTERRAT / DER DEUTSCHEN DEMOKRATISCHEN REPUBLIK / V o l l m a c h t / Herr Heinz E n g e l h a r d t / ist beauftragt, / das ehemalige Amt für Nationale Sicherheit in allen seinen Gliederungen aufzulösen. / Er hat dazu die erforderliche Anzahl an Mitarbeitern des ehemaligen Amtes für Nationale Sicherheit ausschließlich für diese Aufgabenstellung einzubeziehen. / Die Auflösung des ehemaligen Amtes hat in engem Zusammenwirken mit dem dazu eingesetzten Regierungsbeauftragten, Herrn Fritz Peter, zu erfolgen, nach dessen Weisungen zu handeln ist. / Vorsitzender des Ministerrates / der Deutschen Demokratischen Republik / Berlin, den 18. Januar 1990
Generalmajor a.D. Heinz Engelhardt in het museum "Garnison Führungsstelle Dresden - Nord" te Dresden op 28 april 2026.
Natte handtekeningen
Natte handtekeningen
Deze handtekening dateert uit 2026.
Handgeschreven opdracht in zijn boek: Für Herrn Dr. Rob Neutelings (Niederlande) mit Dank für Ihr Interesse. H. Engelhardt (Generalmajor a. D.) Februar 2026.
Handtekening gezet in boek Die Auszeichnungen der Generale des Ministeriums für Staatssichterheit. op 28 maart 2026..
Bronnen
Bronnen
Engelhardt, Heinz, Peter Böhm, Der Letzte Mann, Countdown fürs MfS. Edition Ost, 2019.
Dirk Hubrich, Die Auszeichnungen der Generale des Ministeriums für Staatssichterheit. Selbstverlag, Dresden, 2025.
laatste bewerking: 9 VI 2026
pagina gemaakt: 23 IV 2026
Google Sites
Report abuse